DO NOT BE A SCANDAL-MONGER AND MEEKLY ACCEPT AN INVITATION TO HELL A Brahmin's Curse Ramana Maharshi : One day a sage called Pakanar was weaving a basket in front of his house. Hearing a loud voice chanting, “Hare Ram”, he asked his sister who it was that was chanting. His sister replied that it was a brahmin who is keeping his own daughter. Pakanar replied, “You are the hundredth person to repeat the scandal”. Meanwhile, the brahmin having come to that place, the sage told the brahmin that his curse was lifted and that he could return home. Later, he explained to his sister thus: “This brahmin was living with his widowed daughter. They were generous and kind-hearted. They would invite sadhus and feed them with love. On hearing of their generosity a sadhu came to visit them. He was well received and fed. The sadhu was immensely pleased with their devotion and decided to bless them. He just glanced once and knew what was in store for them when they die. He called the brahmin and told him that after his death he would be tortured by a mountain of leeches in hell. On hearing this, the brahmin fell at his feet in terror and implored him for some means of escape. The sadhu told him, ‘Once while you were cooking food a leech fell from the roof into the cooking pot and died unobserved. You offered that food to a realised sage. Since whatever is given to a sage will be received back a thousand-fold a mountain of leeches are in store for you’. The sadhu then advised the brahmin that in order to escape this fate he should conduct himself towards his grownup widowed daughter in such a way, as to provoke a scandal that he was having illicit intimacy with her. He assured him that when a hundred persons had uttered the scandal the sin would leave him completely, having been distributed among the scandal-mongers. The brahmin did accordingly and you are the hundredth person to tell the scandal. So I say that the brahmin’s curse is now removed.” Sri Bhagavan drew from the story the following moral: “Have the best intention, but act in such a way not to win praise, but to incur blame. Resist the temptation to justify yourself even when you are just.” Courtesy: messagefrommasters.com

பகவான் பிள்ளையார் One day in 1912 a potter came to the Virupaksha Cave with a small image of Sri Ganesa that he had made and presented it to Sri Bhagavan. A disciple suggested that both he and Sri Bhagavan should write a verse to celebrate the occasion, and this is what Sri Bhagavan wrote. Him who begot you as a child you made Into a beggar; as a child yourself You then lived everywhere just to support Your own huge belly; I too am a child. Oh Child God in that niche! Encountering one Born after you, is your heart made of stone? I pray you look at me! - Ramana Maharshi பிள்ளையாப் பெற்றவனைப் பிச்சாண்டி யாக்கியெங்கும் பிள்ளையாப் பேழ்வயிற்றைப் பேணினீர்- பிள்ளையான் கன்னெஞ்சோ மாடத்துப் பிள்ளையாரே கண்பாரும் பின்வந்தான் தன்னைநீர் பெற்று. (1912 ஆம் வருடம் விரூபாக்ஷ குகையின் மாடத்தில் அமர்ந்திருந்த கணேசன் மீது, ஈஸ்வர சுவாமிகளின் தூண்டுதலால் ஸ்ரீ பகவான் பாடியது.)

சந்தியா வந்தன மகிமைகளைக் காஞ்சி மஹாஸ்வாமிகள் சுருக்கமாகச் சொல்வதை இந்தச் சிறிய வெளியீட்டில் காணுங்கள். பாருங்கள். சந்தியா வந்தனம் புரியுங்கள். எல்லையில்லா ஆற்றல் பெறுங்கள் .

The Atharva Veda has a beautiful couplet on the true spirit of humanness. Expressed three millenia ago it is still valid and is as fresh as if it was said in this new millenium, that started 13 years ago: We are the birds of the same nest; We may wear different skins; We may speak different languages; We may believe in different religions; We may belong to different cultures; Yet we share the same home - OUR EARTH. Born on the same planet Covered by the same skies Gazing at the same stars Breathing the same air We must learn to happily progress together Or miserably perish together, For man can live individually, But can survive only collectively. picture courtesy: www.activityvillage.co.uk Matter Courtesy: http://www.krishnamurthys.com/profvk/VK2/The_Greatness_of_Sanskrit.html

உண்மை நின்றிட வேண்டும் : மேலும் மேலும் பொன் வேண்டும், பொருள் வேண்டும், வசதிகள் வேண்டும் என்று அங்கலாய்க்கிற மக்கள் மத்தியில் மகா கவி பாரதி தனக்கு என்ன என்ன வேண்டும் என்று தேவியிடம் யாசிக்கிறான் பாருங்கள்.

சாப்பிடும் முறை ஆர்க்கும் இடுமின், அவர், இவர் என்னன்மின், பார்த்திருந்து உண்மின், பழம்பொருள் போற்றன்மின், வேட்கை உடையீர், விரைந்து ஒல்லை உண்ணன்மின், காக்கை கரைந்து உண்ணும் காலம் அறிமினே நூல்: திருமந்திரம் (அறம் செய்வான் திறம்) பாடியவர்: திருமூலர் முதலில், நாம் சமைத்த உணவை நாம் மட்டுமே சாப்பிடவேண்டும் என்று நினைக்கக்கூடாது. காக்கைகள் சாப்பிடுமுன் தன்னுடைய கூட்டத்தை அழைத்து, கிடைத்த உணவை அவற்றுடன் பகிர்ந்துகொள்கிறதல்லவா? அந்தக் குணத்தை நாமும் கற்கவேண்டும். ஆகவே, சமையல் தயாரானதும் சட்டென்று உட்கார்ந்து சாப்பிடத் தொடங்கிவிடக்கூடாது. யாராவது இரவலர்கள் வருகிறார்களா என்று பார்த்து, காத்திருந்து உண்ணவேண்டும். அப்படி இரவலர்கள் (beggars) நம் வாசலில் வந்து நின்றால், பசி என்று வந்த அவர்கள் யாராக இருந்தாலும் அவர்களுக்கு உணவு இடவேண்டும். அவர் ஏழையா, பணக்காரரா, முதியவரா, இளையவரா, ஆணா, பெண்ணா, எந்த மதத்தைச் சேர்ந்தவர் என்றெல்லாம் பேதம் பார்க்காமல் உணவை வழங்கவேண்டும். அடுத்து, சாப்பாட்டைச் சரியானமுறையில் சமைத்து, அது கெட்டுப்போவதற்குள் சாப்பிடவேண்டும். பழைய, வீணானவற்றைச் சாப்பிடுவது உடலுக்கு நல்லதல்ல. சில சமயங்களில், நாம் நிறையப் பசியோடு வீட்டுக்கு வருவோம். உடனே, பரபரவென்று அவசரமாக அள்ளித் தின்னக்கூடாது. எத்தனை பசியாக இருப்பினும், நன்கு மென்று சாப்பிடுவதுதான் முறை.

While talking about good deeds, I am reminded of the advice given to Mahatma Gandhiji by his mother. She says, "Son, in your entire life time, if you can save or better someone's life, your birth as a human being and your life is a success. You have the blessing of the Almighty God". This advice has made a deep impact in the mind of Gandhiji, which made him to work for the humanity throughout his life. -Dr.APJ Abdulkalam www.abdulkalam.com

Don't live your life backwards.

Be, do and have "Often people attempt to live their lives backwards: they try to have more things, or more money, in order to do more of what they want so they will be happier. The way it actually works is the reverse. You must first be who you really are, then do what you love to do, in order to have what you want." -- Margaret Young

கல்லைத் தூக்கி சமுத்திரத்திலே போட்டா மூழ்கிடும். ஆனா மரத்தாலே கப்பல் பண்ணி, அதிலே எத்தனை கல் ஏத்தினாலும் மூழ்கிறதில்லே! கவலைகள் கல்லு மாதிரி,பகவான் தெப்பம் மாதிரி, மனசு என்கிற சமுத்திரத்திலே பகவானைத் தெப்பமாக்கணும். தெய்வத்தை இணைக்கிற ஆணிகள் தான் பூஜை மந்திரங்கள் எல்லாம். அப்புறம் கவலைகளைத் தூக்கி தெப்பத்தில் இறக்கலாம். சம்சாரசாகரத்தில் மூழ்கடிக்கப்படாமல் கரை சேர்ந்து விடலாம். Kanchi Mahaswamigal

நான் கம்ப ராமாயணமும் படிக்கவில்லை, பகவத் கீதையும் படித்ததில்லை - பகவான் சொல்கிறார் : Asked if Sri Bhagavan had read Kamba Ramayana, Sri Bhagavan said: No. I have not read anything. All my learning is limited to what I learnt before my 14th year. Since then I have had no inclination to read or learn. People wonder how I speak of Bhagavad Gita, etc. It is due to hearsay. I have not read Gita nor waded through commentaries for its meaning. When I hear a sloka I think that its meaning is clear and I say it. That is all and nothing more. Similarly with my other quotations. They come out naturally. I realise that the Truth is beyond speech and intellect. Why then should I project the mind to read, understand and repeat stanzas, etc.? Their purpose is to know the Truth. The purpose having been gained, there is no use engaging in studies. Someone remarked: If Sri Bhagavan had been inclined to study there would not be a saint today. Maharshi: Probably all my studies were finished in past births and I was surfeit. There is therefore no samskara operating now in that direction.

A devotee: “I am afraid if I continue like this I shall go to hell.” Bhagavan, the ocean of compassion without reason, tenderly replied: “If you do Bhagavan will go after you and bring you back.” Source: Ramana Maharshi and the Path of Self-Knowledge, p.172